За некои овој 21-ви март е првиот ден од пролетта, но за некои нешто многу поважно, датум кога се одбележува Светскиот ден на лица со Даунов синдром.

Подготвувајќи го денешниот текст, „пролистав“ низ содржините од минатите години и забележав дека во светски рамки постои тренд, а тој почна да се развива и кај нас, сè повеќе да се зборува за инклузијата, за интегрирање на лицата со Даунов синдром во општеството, со што се рушат стереотипите.

Овие мали чекори, но значајни бидејќи водат до поголеми и уште позначајни, ќе доведат еден ден да кажеме, „Даунов што?“, да биде сосема неважно тоа што некој е навидум поразличен од нас.

И како и претходните години, ќе продолжиме со позитивни примери, кои веруваме ќе придонесат за отворање прво на нашите лични граници.

 

Јас сум Нина

Последниот (воедно и позитивен и негативен) пример од кај нас, кампањата на УНИЦЕФ и Европската унија, „Биди фер. За детство без пречки“, предизвика различни реакции.

 Ја видовме Нина Костовска од Тетово, која ги заслужува сите аплаузи. Има 22 години и студира Македонски јазик и книжевност на државниот универзитет во Тетово, а која како некој што завршил средно фармацевтско училиште, во слободно време помага во аптеката на татко ѝ. УНИЦЕФ дојдоа на идеја да видат како Македонците ќе реагираат кога во аптека би ги услужило лице со Даунов синдром и она што го видовме беше можеби и најреалната слика за тоа како размислуваме и колку младите генерации се повеќе подготвени да прифатат некој, отколку повозрасните, кои знаат да бидат дури и непријатни. Дали треба да се обвини некој? Веројатно не. Понекогаш тоа е сплет на воспитување и изграден карактер, кој не може да се смени. Но, доколку преовладуваат примерите за аплауз, а не за осуда, тогаш овие вторите нема ни да болат толку.

 

 

Меделин Стјуарт има наследничка

Меделин Стјуарт направи вистинска револуција, веројатно ниту самата не претпоставувала каква инспирација ќе биде за останатите.

Годинава пак, се појави нејзина наследничка, двегодишната Лили. Ова прекрасно девојче потпиша договор со „Маталан“, што значи дека нејзини фотографии ќе се најдат во секоја од 217-те продавници на брендот во Британија.

Нејзината мајка, Вики Бедал (37) признава дека е горда на својата ќеркичка и дека тоа е една од најдобрите работи што му се случиле на семејството.

-Договорот е всушност комплетно посветен на инклузијата и менувањето на лицето на убавината. Прекрасно е што „Маталан“ одбра дете со Даунов синдром. Многу сме горди на неа и на сè што таа посигна. Даунов синдром не е нешто што го очекувате. Понекогаш тоа значи тешка работа, но таа го правеше токму тоа, беше вредна иако има само две години – објаснува Вики.

Лили се препознава на фотографиите и позира пред нив.

-Се работи за рушење на стереотипите и посочување на тоа дека убавината доаѓа во сите облици, големини и својства – додава Бедал.

Инаку, ова не е прва ваква соработка на брендот. Минатата година, Роси Даниелс, четиригодишно девојче исто така со Даунов синдром беше дел од нивните кампањи, со што брендот сакаше да укаже на поголема различност во рекламирањето на модните куќи.

 

Франција ја има најшармантната метео презентерка

Мелани Сегард е името на 21-годишната девојка од Франција што го привлече вниманието не само на француската, туку и светската јавност. Мелани има Даунов синдром, но има и сон да стане метео-презентерка. Благодарение на фејсбук кампања, нејзиниот сон стана реалност.

Пред да настапи на националната француска телевизија, Мелани добила четиридневна обука од тимот на France2’s weather.

За француските медиуми, ова прекрасно девојче изјави дека била мошне мотивирана од ова искуство.

 -Сакав да ги отстранам негативните перцепции што многу луѓе ги имаат за нас што имаме Даунов синдром. Презентерството е работа, но е ок. Мојот сон беше да им го покажам времето на луѓето. А ова може да им отвори врати на сите други луѓе со попреченост. Поинаква сум, но би сакала на сите да им покажам дека можам да правам многу работи – порачува Мелани.

 

И модната индустрија доби дизајнер со Даунов синдром

Следната инспиративна приказна доаѓа од Гватемала. Изабела Спингмиул е 19-годишната девојка која му покажа на светот дека за остварување на сонот не постојат пречки. Имено, таа е првиот моден дизајнер со Даунов синдром. Не само што дизајнира, туку успеа да изгради и свој бренд, насловен како „ Down to Xjabelle“.

Препознатлива е по шарените, везени детали и автентични гватемалски ткаенини, кои ги произведувале уште Маите. Доказ за нејзината успешност е тоа што беше и дел од Лондонската модна недела, каде што се претстави со своја колекција. Уште поголем успех е тоа што не само што е една од најпознатите дизајнерки во Гватемала, туку и една од 100-те највлијателни жени според „Би-би-си“.

Љубовта кон модата ја наследува од баба ѝ, која имала свое ателје.

Патот до тука воопшто не бил лесен, особено имајќи предвид дека била одбивана од училиштата каде сакала да се школува, сметајќи дека не може да ја поднесе тежината на програмата.

-Лута бев што не ѝ дадоа шанса да учи. Тоа беше многу тежок момент за неа. Но, таа одлучи дека сака да шие, а јас успеав да ја запишам на Академија за шиење женска облека – објаснува мајката на Изабела, Теџада.

Таа додава дека Изабела е прилично своеглава.

-Прилично е цврста во одлуките што ги прави. Ако некој се обиде да ѝ даде сугестија за некоја креација, а таа смета дека не е добро, нема да прифати, едноставно вели: „Јас го сакам тоа на овој начин“, вели Теџада.

Но, токму од одлучноста, доаѓа и нејзината сила, а и успех.

-Вистината е дека луѓето беа многу критички настроени и не веруваа во мене, мислеа дека не можам да правам многу работи. Бев дискриминирана. Но, ја имав љубовта на семејството и пријателите и тоа ми помогна да го остварам мојот сон. Сакам со секој мој дизајн, кој е направен со љубов, да ги поттикнам соништата на сите млади што се различни. Сакам да успеам мојот дизајн да го извезам низ целиот свет. Луѓето да ги препознаваат моите креации и да имаат на ум дека лицата со Даунов синдром го остваруваат она што го замислиле. Сакам да сум позната по дизајнот и она што го носам во срцето – објаснува Изабела.

 

Љубов што трае 22 години

Следната приказна пак ќе ви ја врати вербата во љубов, доколку сте ја изгубиле. Мариен и Томи Пилинг се едни од првите двојки со Даунов синдром што се во брак и веќе 22 години се „благословени и среќни“, како што велат.

Живеат во Англија, а бракот го склучиле во 1995 година. Томи ѝ купил на Мариен прстен од машина за играчки и ја прашал нејзината мајка за дозвола да ја земе.

Пред две години, помладата сестра на Мариен, Линди Њуман, направи фејсбук страна на која ја сподели нивната романса, преку фотографии и видеа, љубов што ја препознаа илјадници луѓе.

-Нивната врска е толку посебна затоа што тие немаат скриени работи, нивната љубов еден кон друг е сосема чиста. Се сакаат со целото срце – објаснува Њуман за „Ју-Ес Викли“.

Едно од видеата стана вирално, и за неколку дена успеа да собере преку 1.4 милиони гледачи.

„Вие двајца имате неверојатна љубовна приказна и пример сте му на светот како бракот може да биде среќен без разлика на препреките“, „Вие правите да веруваме во љубов“, се само дел од коментарите на јавноста.

Линди се сеќава на денот кога нејзината постара сестра дошла дома со голема насмевка на лицето и постојано им раскажувала за некој што го запознала, момче чие име е Томи.

-Неговите родители пак починале кога бил уште дете и животот го поминува во локалниот Дом за деца без родители. Кога одлучија да се земат, нашата мајка го зема со неа и го однесе во продавница за накит да ѝ одбере вистински прстен за Мариен – раскажува помалата сестра.

Денес, Мариен има 45 години, а Томи 59, живеат во близина на мајката на Мариен, во свој стан. Линди пак, има стан отспротива, мажена е и има две деца.

-Вљубената двојка е во одлична здравствена состојба. Уживаат да играат голф, да одат на куглање и во кино. Во јули ќе ја прослават 23-тата годишнина од бракот. Нивната врска е како бајка. Имаат прекрасен меур во кој се неверојатно среќни што се заедно – додава Линди.

 

Постојат уште многу успешни приказни, но и овие се сосема доволни за да размислиме, макар денес, малку повеќе, па дури и да се засрамиме.

Објавено:
21 март 2017
Категорија: 
Стории
Прочитано:
2.206 пати