Шопинг и попусти - манипулација или (не)отповиклива потреба

1 август 2014

Не секој може да си дозволи некое парче облека, моден додаток или било што што му се допаѓа во моментот кога ќе се појави на пазарот. Затоа, речиси и да нема човек што не ги сака попустите. И со право. Но, проблемот кај нас е тој што, ние и за време на попустот не купуваме на попуст. Првин на „плиткиот“ паричник и цените на попуст се високи. Второ, цените се исти, некогаш дури и зголемени, но во еуфоријата никој не обврнува внимание на тоа. Налепниците се нови, но не и цените на нив. Сепак, ретко кој од нас успеава да го забележи тоа, особено бидејќи процентите, синтагмите-  „за само... денари“, „снижување“ или „тотална распродажба“ веднаш ни се впиваат во мозокот.

SaleOff

Колку попустите се реални?

Продавниците не’ „ловат“ на чувствителност, бројки и букви. Така, за да се „оправдаат“ пред инспекцијата, дуќаните даваат попуст само на неколку производи, иако можеби веќе сте добиле флаер, или интернет известување дека има комплетен попуст. „Лажното снижување“ е честа појава, но грешката на купувачите е што не ја пријавуваат.

Според Законот за заштита на потрошувачите, при распродажба трговците се должни да:

- означувањата што упатуваат на распродажба, односно на намалување на цените, независно од тоа дали намалувањето е изразено во износ или процент, треба да бидат  реални и вистинити

- мора да бидат назначени и старата и новата цена (или процентот на намаление до видливата стара цена, која што може да биде и прешкртана). Старата цена мора да се употребува минимум 30 дена пред да започне распродажбата.

- трговецот мора физички да ги одвои производите што се ставени на распродажба од оние производи што не се на распродажба и јасно и на видно место да истакне натпис дека се работи за распродажба.

Во некои држави дури и треба да се наведе периодот до когај новата цена важи.

Од друга страна пак, постои и гранка од маркетингот  наречена неуромаркетинг, со помош на која може да се дознае и како размислуваат потрошувачите и да се предвиди нивното однесување.

Професорот Џералд Залтман од Харвард, во својата позната книга „Како размислуваат купувачите“ наведува дека 95 процента од сите мисли, емоции и учења настануваат во несвесниот ум, односно без свесно знаење. Така, потрошувачите општо, не можат да разберат или да објаснат зошто и како донесуваат одлука за купувањето (или одлука генерално). Научниците покажаа дека луѓето донесуваат одлуки врз основа на емоции, кои потоа можат рационално да ги оправдаат.

Така, немате потреба да купувате нова облека, но гледате дека има попуст до 40 проценти, или се’ е за 999, или на половина цена и слично, купувате нови парчиња, за кои подоцна имате грижа на совест. Со исите пари сте можеле да купите нешто што повеќе ви е потребно, но својата одлука ја оправдувате со размислувањето дека има попуст, ваква шанса не се пропушта и дека за извесно време нова облека секако ќе ви треба.

Но, не можат само жените да се обвинат. Кога ќе влезете во една продавница, постојат неколку трикови, освен попустите, кои ќе ве „натераат“ да купите нешто, иако не сте планирале. А еве и кои се:

- Излогот и влезот на продавницата - она што ви се сервира прво е клучното за тоа дали ќе купите нешто или не.

- Распоред на производите - гледате дека на одреден тип производи има попуст, тоа и го пишува, па сте одлучиле да си купите нешто. Сепак, кога ќе дојдете на каса ќе се изненадите, бидејќи во купот нешта на попуст, вие сте го одбрале „токму тоа“ што не е на попуст.

- Огледала кои ја намалуваат фигурата- па така вие добивате една нереална слика за тоа како одреден модел ви стои, но откако ќе се „вљубите“ во нешто, потоа  е доцна, нели?

Се разликуваат  машките и женски купувачи?

Сепак, не сите потрошувачи се исти. Постојат разлики помеѓу машките и женските потрошувачи, па аналогно на тоа и на донесувањето одлуки и тоа како попустите влијаат. Научниците тврдат дека мажите го организираат светот  во категории одовени во „црно или бело“, додека кај жените се’ е во нијанси. Во нашата култура мажите најчесто се наградени поради одлучноста или активноста, а жените како „попасивни“, повеќе се чувствителни на ставовите и мислењата на останатите луѓе.

Научниците преку истражувања откриле дека мажите најчесто се подготвени да си одат дома 30 минути после почетокот на шопингот со својата поубава половина. Еден од четири мажи признал дека му било доста од се’ и сам си заминал дома. Осум од десет мажи изјавиле дека шопингот е досаден и дека по секоја цена избегнуваат заеднички шопинг. Еден од четири мажи би оделе со партнерката на шопинг единствено ако и  на нив им треба нешто.

ladies-shopping-sale-hd-hq-wallpapers-hqwall.com-888864

И двата пола на различен начин го сфаќаат времето и моќта. Маркетингот наменет на жените не е едноставен како што изгледа, но исто така е поуспешен, затоа што жените се повеќе подводливи на оваа тема.

На крајот, се поставува прашањето - дали треба да ја бараме вината: во нас, што купуваме непромислено, во трговците кои не ја исполнуваат својата должност и законска регулатива, несоодветното реагирање на инспекцијата, или пак, тоа е синџир реакција, чии последици постојано си ги чувствуваме, негодуваме поради тоа, но сепак ништо не менуваме?

Објавено:
1 август 2014
Категорија: 
Стории