Борба на титаните: Скиапарели VS Диор- Модна недела на висока мода Париз

Борба на титаните: Скиапарели VS Диор- Модна недела на висока мода париз

Париската модна недела на висока мода вчера официјално стартува, собирајќи ја интернационалната елита на модата, културата и славните на едно место во престолнината на couture-то во Musée Rodin и Petit Palais. Среде вниманието што го привлече појавата на личности како Rihanna и Jeff Bezos на првите редови, најголемите фокусни точки на ревиите беа колекциите на Schiaparelli и Christian Dior, двете меѓу најочекуваните и најразговорни случувања на оваа недела.

Schiaparelli: Сурреалистички спектакл што ја поткопува конвенцијата

Ревијата на Schiaparelli, под креативно водство на Daniel Roseberry, ја отвори неделата со колекција што не е само мода, таа е визуелна провокација и уметничка жестокост. Модниот критичар од WWD ја опиша колекцијата како „ужасно драматична“ со силуети што флуктуираат помеѓу “ангелско” и “злодушно”, робувајќи на театрализирани силуети, 3D чипка, па дури и пердувести детали кои ги поместуваат границите на традиционалната couture естетика.

Roseberry ја постави својата визија како сурреалистичка симфонија, каде експресивните украси, вклучувајќи величествени реплики на украси инспирирани од украдените украси од Лувр, не се точни копии, туку скулптурални интерпретации што создаваат драматична уметничка порака. Овие парчиња се повеќе од облека, тие се повеќе облик на перформанс и визуелно изразување кое прави couture да се чувствува како спектакл, а не само луксузна мода.

Која е оценката? Schiaparelli ја презеде улогата на disruptor, дизајнер кој тера публиката да размислува, а не само да восхитува. Колекцијата ја нагласи својата способност да создаде „фатална убавина“, но истовремено ризикува да ги надмине границите на wearable couture или момент што критичарите го третираат како уметнички успех, но потенцијален недостаток за оние што бараат пофункционални или традиционално елегантни елементи.

Christian Dior: Престиж наследен, но со мешани критики

Од друга страна, Dior, под креативно водство на Jonathan Anderson, ја претстави својата SS26 колекција со фокус на природни форми и концепти инспирирани од класични силуети и природни материјали. Дизајнерот, според анализите во Elle и WWD, вложи напори да ја претстави својата визија како „celebration of natural and analog“, со деликатни реинтерпретации на текстури, обемни детали и флорални референции што ја поврзуваат традицијата на Dior со современа естетика.

Колекцијата имаше и значајни моменти на внимание, употребата на концепти инспирирани од ceramicist Dame Magdalene Odundo, како и нагласени архитектонски елементи кои рефлектираа континуитет помеѓу наследството на „New Look“ и модерните конструкции на авторот. Новата Dior колекција ја постави класичната женственост во дијалог со еклектични, понекогаш кинетички конструкции, со цел да се балансираат уметноста и практичниот couture дух.

Сепак, критичките гласови околу Dior беа помешаани. Делови од модната публика на социјалните мрежи забележаа дека иако постојат убави, технички добро изработени парчиња, вклучувајќи некои изненадувачки „класични“ моменти како венчаница или уникатни плетенини, целината понекогаш недостига „ултра wow фактор“ што се очекува од haute couture првиот ден. Некои критичари аргументираат дека колекцијата е фина и со неколку спектакуларни креации, но не секогаш ја доставува драмата што couture треба да ја оствари на највисоко ниво.

Ова не значи дека Dior не имаше силни моменти, напротив, присуството на глобални модни икони на првите редови и иновативни детали го потенцираа престижот на брендот, но од перспектива на аналитичарите, оваа колекција се чувствува како пробна презентација на нов правец отколку како универзално признат masterpiece.

Заклучна анализа: Два различни дијалози на couture

Париската висока мода 2026, уште на самиот почеток, го постави тонот со две многу различни визии:

Schiaparelli ја нагласи својата позиција како тотален disruptor- дизајн што бара внимание, размислување и предизвикува реакција, понекогаш подигнувајќи театарот над пригодноста.

Dior се обиде да го интегрира своето безвремено наследство со нови концепти, но не секогаш го достави оној екстраординарен впечаток што многумина критичари го бараат од отворањето на couture неделата.

Двете ревии покажуваат дека haute couture не е само облека, тоа е уметност, истражување и континуирано претставување на визии што го предизвикуваат традиционалното разбирање за мода. Оваа сезона ја потврдува уникатноста на Париската модна недела: простор каде дијалогот помеѓу наследството и иновацијата е задолжителен, а резултатите не се секогаш едноставни или лесни за категоризирање.

Небојша Толески