Овој „smoking suit“ или костум за пушење датира околу 1880 година во Англија. Претставува софистицирана облека наменета за припадниците на високата класа, носена по вечера исклучиво за пушење. Изработен од свилено кадифе и украсен со декоративни свилени гајтани, овој костум бил осмислен да ја спои елеганцијата со практичноста, вредности што длабоко ја одбележале викторијанската мода.
Во викторијанската епоха, пушењето било сметано за изразито машки ритуал, поврзан со статус, моќ и социјална припадност. Сепак, мирисот на тутун не бил добредојден во формалните салони и дневни простории. Поради тоа, господата се повлекувале во посебно наменети простории, smoking rooms, каде што се пресоблекувале во вакви костуми, со цел да ја заштитат секојдневната облека од чад и пепел.
Кадифето, како материјал, не било избрано случајно. Неговата густа и мека структура ефикасно ги апсорбирала мирисите, додека широкиот и опуштен крој овозможувал удобност за долги вечери исполнети со разговори, пури и чаша бренди. Овие костуми често биле носени во интимна, полу-приватна атмосфера, далеку од формалните општествени норми што владееле во остатокот од домот.
Според модните енциклопедии, костумот претставувал претходник на денешниот смокинг и бил симбол на луксуз што не се демонстрирал јавно. Напротив, тој означувал приватна привилегија. Поседувањето ваква облека подразбирало не само финансиска моќ, туку и простор, куќа доволно голема за да содржи посебна просторија за пушење како и строго придржување до општествените правила и хиерархии на времето.
Овие костуми не биле наменети за излегување, туку биле дел од еден затворен, елитен свет каде што облеката зборувала тивко, но јасно, за класата и угледот на носителот. Во таа смисла, модата не била само прашање на вкус, туку и на моќ и припадност.
Денес, ваквите облеки ни нудат редок поглед во едно време кога дури и одморот бил подложен на строг кодекс на облекување и кога модата била прецизен одраз на ритуалот, статусот и општествената структура. Тие сведочат за епоха во која луксузот бил тивок, но строго дефиниран, а удобноста привилегија резервирана за малкумина.
Н.Т