Хелена Рубинштајн (1872–1965) не беше само бизнис икона. Таа беше визионерка, авангардна колекционерка, филантропка и жена што ја искористи моќта на убавината како инструмент за трансформација на светот.
Родена како Чаја Рубинштајн во сиромашно еврејско семејство во Полска, таа одби однапред договорен брак и во 1890 година побегна во Австралија со само дванаесет теглички крем.
Тие теглички станаа семето на империја која ќе се протегаше низ 14 земји и над 100 салони — светски бренд што го постави стандардот за научна нега на кожата и професионализирање на убавината.
Личен живот и бракови
Рубинштајн имаше два брака. Со првиот сопруг, американскиот новинар Едвард В. Тајтус, доби два сина: Рој Велентин Тајтус (1909) и Хорес Тајтус (1912). Подоцна се омажи за грузискиот принц Арчил Гуриели-Тчконија, 23 години помлад од неа, со што ја доби титулата „Принцеза“ — брак што ја зголеми нејзината социјална видливост и влијание.
Хелена Рубинштајн, принцеза со црвен кармин: портрет на една бескомпромисна визионерка
Колекционерски вкус и уметнички интереси Нејзините домови во Париз и Њујорк беа живи енциклопедии на уметност. Таа колекционираше класична и современа уметност, африкански и океански антиквитети, скулптури од Ели Наделман, мурали од Салвадор Дали и дела од Модилијани, Руо и Леже.
Накит и моден стил
Личниот стил на Рубинштајн беше драматичен и авангарден. Покрај црвениот кармин кој го носеше постојано и беше нејзин изум, носеше и масивен накит — бисери, дијаманти, сафири и смарагди — кој сама го нарекуваше „сјајна оклопна опрема“. Накитот го чуваше педантно по азбучен ред.
Контроверзии и ривалства
Иако широко почитувана, таа често беше опишувана како остра, доминантна и бескомпромисна, особено во ривалствата со други индустриски гиганти како Елизабет Арден.
Филантропија и наследство
Преку Фондацијата Helena Rubinstein Foundation, таа донираше суми што во современа вредност се проценуваат на околу 130 милиони долари, насочени кон уметност, здравство и образование.
„Собрав 300 години работа во еден живот. Не го правев тоа заради парите, туку затоа што ја сакам работата. Никогаш нема да се пензионирам.“
Н.Т