За колекцијата за есен 1937 година, Елса Скијапарели ја издигна модата на ниво на уметност со својата соработка со францускиот авангардист Жан Кокто. Најпознатото парче од оваа колекција е капут- јакна со везени илузорни мотиви, кој ја отсликува интелектуалната храброст и визуелниот експериментализам што ја дефинираа модата на 1930-тите. Дизајнот на Кокто прикажува два профила кои се гледаат еден со друг, создавајќи во негативниот простор вазна со рози, оживеана со сложена техника на везба, секој детален шев и сјај на ливчиња внимателно изведен од мајсторите на куќата Лезаж.
Клучни аспекти на соработката од 1937 година:
Вечерниот капут- Од темно сина свила, со ефект на trompe-l’œil, овој капут е врв на есен/зима 1937-1938 колекцијата, демонстрирајќи ја способноста на Скијапарели да спои мода и уметност.
Дизајнерски елементи- Везбата комбинира златни ленти, јаже, ливчиња и кристали, создавајќи илузија што ги надминува границите на традиционалната мода и потсетува на визуелните експерименти на надреалистичките сликари.
Уметнички дијалог- Колекцијата ја рефлектира длабоката врска меѓу Скијапарели и авангардната уметничка сцена на Париз, каде мода и слика се спојуваат во едно непрекинато визуелно патување.
Дополнителни парчиња- Освен вечерниот капут, колекцијата вклучува и везена јакна од костум и, според извори, суптилно- елегантен фустан, сите со препознатливи линеарни, надреалистички мотиви инспирирани од Кокто.
Колекцијата ја пренесува уникатната визија на Скијапарели, дека модата е платно за уметничко изразување. Денес, овие парчиња се сметаат за ремек-дела на надреалистичката мода и продолжуваат да инспирираат современи дизајнери како Даниел Розбери.
Колекцијата за есен 1937 е доказ за непоколебливата храброст на Скијапарели да ја истражува границата помеѓу мода и уметност. Со својата способност да комбинира визуелни илузии, хумор, елеганција и техничка совршеност, таа создаде естетика која не само што ја обликуваше модата на 1930-тите, туку и остави траен белег во светската историја на кутурната уметност.
Н.Т