Познат ни е фактот дека високите потпетици се поврзуваат со женска мода, елеганција и гламур. Но, малкумина знаат дека првично тие воопшто не биле создадени за жени туку за мажи.
Историјата на потпетиците започнува многу одамна, уште во 10-от век, кога персиските коњаници носеле чевли со потпетици кога јавале. Потпетицата им помагала да ја задржат стабилноста и контролата, па затоа станала симбол на статус, моќ и воена сила.
Подоцна, во 17-от век, високите потпетици стигнале во Европа и брзо станале дел од машката аристократска мода. Колку повисока и поекстравагантна била потпетицата, толку поголем бил статусот на човекот што ги носел.
Еден од најпознатите љубители на потпетици бил францускиот крал Луј XIV, познат и како „Кралот Сонце“. Тој носел високи чевли со црвени потпетици, привилегија што била дозволена само за благородниците блиски до дворот.
Во тоа време, мажите носеле свила, шминка, перики и потпетици како симбол на богатство и моќ. Модата немала строги „машки“ и „женски“ правила како денес.
Но, со текот на времето, особено во 18-oт и 19-от век, машката мода почнала да станува поедноставна и попрактична. Така високите потпетици полека почнале да се поврзуваат исклучиво со женственост, елеганција и сензуалност.
Денес потпетиците повторно се враќаат и во машката мода преку разни колекции, музичари и модни инфлуенсери. Дизајнери и модни куќи сè почесто ги бришат границите меѓу „машка“ и „женска“ облека, потсетувајќи нè дека модата отсекогаш се менувала и дека многу од правилата што денес ги сметаме за нормални, всушност се создадени многу подоцна.