Оливера Катарина Шакиќ, една од најзначајните уметници од просторот на поранешна Југославија, почина на 87-годишна возраст во Белград. Со нејзината смрт заминува една од најавтентичните личности на балканската и европската културна сцена, жена чија убавина, харизма и уметнички талент оставија трага што ќе продолжи да живее.
Веста за нејзината смрт ја соопшти нејзиното семејство.
Оливера Катарина беше многу повеќе од актерка и пејачка. Таа беше симбол на една ера, време кога уметниците имаа препознатлив личен печат, а сценското присуство беше подеднакво важно како и талентот.
Нејзината кариера траеше повеќе од шест децении, а зад себе остави богато наследство во филмот, музиката и литературата.
Жената која го освои светот со „Собирачи на пердуви“
Најголемата филмска слава ја стекна со улогата во култниот филм „Собирачи на пердуви“ (Skupljači perja) на режисерот Александар Петровиќ.
Филмот беше номиниран за наградата „Оскар“ за најдобар странски филм и беше награден на Канскиот филмски фестивал, а улогата на Оливера Катарина ја запиша меѓу највпечатливите актерски остварувања од југословенската кинематографија.
Нејзиниот лик, глас и појава ја направија препознатлива и надвор од границите на тогашна Југославија.
Но, нејзиниот талент не завршуваше со актерството.
Таа имаше исклучителна музичка кариера, настапуваше на големи светски сцени и концертни сали, а нејзиниот специфичен вокал и интерпретација беа препознатливи по емоцијата и драматичноста.
Објави и неколку книги, покажувајќи дека нејзината креативност не познаваше само една форма на изразување.
Убавината поради која ја споредуваа со светските диви
Оливера Катарина беше една од најубавите жени на своето време.
Нејзината појава, црна коса, силен поглед и специфична елеганција ја правеа различна од сите други.
Во период кога светот ги славеше големите филмски диви како Софија Лорен и Џина Лолобриџида, Оливера имаше сопствена харизма која ја издвојуваше.
Во своите сеќавања зборуваше за периодот кога живеела во Париз и за вниманието што го привлекувала.
„Бев многу впечатлива поради мојата убавина и држење, а тоа беше и опасно. Луѓето постојано ми се додворуваа“, раскажувала таа.
Тврдела дека еден странски монарх сериозно ѝ се додворувал, но дека го одбила бидејќи била вљубена во нејзината прва голема љубов – ватерполистот Милан Гале Мушкатировиќ.
Средбите со Тито и животот под рефлекторите
Нејзината убавина и популарност ја донеле и до највисоките кругови на тогашната Југославија.
Во својата автобиографија пишувала за средбите со Јосип Броз Тито и за вниманието што го добивала како една од најпознатите уметници во земјата.
Нејзиниот живот често бил исполнет со митови, приказни и контроверзи, нешто што често ги следи големите јавни личности.
Последните години – тишина по децениите слава
Последните години – тишина по децениите славаИако некогаш била една од најпознатите жени во регионот, последните години од животот ги помина далеку од големите сцени.
Во едно интервју призна дека живее осамено.
„Самувам во четири ѕида, заборавена од повеќето пријатели и колеги. Но, го зачував достоинството и не сум депресивна. Нема да молам никого“, изјавила таа.
Медиумите во регионот години наназад пишуваа за нејзината тешка финансиска состојба и скромниот живот, иако некогаш беше една од најголемите ѕвезди на овие простори.
Национална пензија доби во 2013 година.
Дива која не се повторува
Оливера Катарина беше припадник на генерација уметници кои не се создаваа преку маркетинг, туку преку талент, карактер и личност.
Таа не беше само убаво лице од филмското платно. Беше глас. Беше став. Беше енергија.
Беше жена која го носеше духот на една епоха.
Нејзината приказна останува како потсетник дека вистинските уметници не исчезнуваат со времето – тие продолжуваат да живеат преку делата што ги оставиле зад себе.
Оливера Катарина заминува како последната голема дива на едно време, но нејзината уметност останува вечна.