Во историјата на високата мода постојат ревии што не се паметат само како презентации на облека, туку како културни спектакли. Една од нив без сомнение е Haute Couture колекцијата есен/зима 2002 на Кристијан Лакроа, момент што модната критика и денес го смета за една од последните големи театарски couture претстави пред модата целосно да влезе во ерата на минимализмот и дигиталниот луксуз.
Финалето на ревијата беше резервирано за изгледот што подоцна ќе стане митологизиран под името „La Mariée en Rouge“ – црвената невеста. Наместо класична бела свадбена визија, Лакроа создаде драматична фигура во крваво-црвена палета, инспирирана од шпанскиот барок, коридата, католичката иконографија и театарската екстраваганција.
Креацијата беше далеку повеќе од фустан. Таа функционираше како костим, скулптура и визуелен перформанс во исто време. Масивната конструкција комбинираше богато извезени текстили, златни апликации, раскошни брокатни мотиви и елементи инспирирани од тореадорските наметки. Горниот дел беше драматично структуриран, додека лицето беше покриено со орнаментална маска што внесуваше речиси ритуален карактер.
Модните историчари често потенцираат дека Кристијан Лакроа никогаш не бил минималист. Напротив, неговата естетика се темелеше на максимализам, историски цитати и културен судир меѓу францускиот couture и медитеранската драматика. Роден во Арл, на југот на Франција, Лакроа уште од почетокот бил фасциниран од шпанската култура, католичките процесии, циркусот, операта, фламенкото, барокниот театар.
Токму затоа „црвената невеста“ не изгледа како класичен котур невестински изглед, туку како лик од религиозна процесија или фантазмагоричен сценски перформанс.
Кој е на фотографијата? Легендарната „црвена невеста“ на Кристијан Лакроа, ремек- дело на кое не му одолеа една од најголемите ѕвезди на денешницата
Колекцијата Fall/Winter 2002 Haute Couture доаѓа во специфичен историски момент за модата. Почетокот на 2000-тите означуваше постепено исчезнување на екстремната couture театралност што ја одбележа модата во 1980-тите и 1990-тите. Во време кога многу брендови се насочуваа кон комерцијален минимализам, Кристијан остана еден од ретките дизајнери што сè уште ја третираа високата мода како форма на спектакл.
Токму затоа оваа креација подоцна доби втор живот преку проектот X-STaTIC Pro=CeSS во 2003 година, визуелен и видео проект на Стивен Клеин и поп кралицата Мадона, каде модата беше претставена како темна, психолошка и религиозно наелектризирана уметност.
Таму, драматичниот црвен изглед доби нов контекст, наместо couture невеста, тој стана симбол на моќ, опасност, сексуалност и религиозен театар.
Проектот предизвика огромно внимание бидејќи комбинираше мода, фотографија, перформанс, поп-култура, религиозни симболи, психолошка провокација.
Делови од тие визуели подоцна беа користени и како видео-заднини за Reinvention Tour на Мадона, што дополнително ја зацврсти митологијата околу оваа couture креација.
Интересно е што модната критика денес често ја чита „La Mariée en Rouge“ како симболичен крај на една ера, период кога високата мода сè уште можеше да биде ирационална, претерана, театарска и емотивна без потреба да биде „нослива“ во комерцијална смисла.
Во современ контекст, оваа креација продолжува да живее како една од најиконичните couture слики на раните 2000-ти. Не само поради раскошниот дизајн, туку затоа што ја претставува модата како целосен визуелен универзум, место каде облеката, религијата, театарот, поп-културата и фантазијата се спојуваат во една единствена слика што и две децении подоцна изгледа речиси надреално.
Н.Т