Поларни пресметки: 6 пати кога архитектите градеа на краевите на Земјата

На прв поглед, замрзнатите терени не изгледаат како привлечна средина за градење. Непријателскиот пејзаж, оддалеченоста на локациите, како и екстремните временски услови, го прават дизајнирањето за долгорочно живеење исклучително тешко. Сепак, постојат одредени архитектонски типологии кои не само што опстојуваат, туку и напредуваат во вакви услови. Арктичките опсерватории и видиковци, како и центрите за податоци и истражување, се објекти поставени како инструменти на науката и иновациите, а во исто време често функционираат и како долгорочни инфраструктурни тврдења во студените предели.

Иако најчесто се претставуваат како неутрални или исклучиво научни потфати, овие структури се и значајни стратешки политички ресурси за оние што ги воспоставуваат. Оваа двојна улога станува очигледна во примерите каде што научната функција е намерно испреплетена со стратешка географска позиционираност. Подолу се претставени шест проекти кои прикажуваат импресивни истражувачки инфраструктури што опстојуваат во арктичките пејзажи, дејствувајќи како станици за набљудување, поттикнувајќи го научниот напредок и дури претворајќи ги овие ледени територии во „замрзнати средства“.

Покрај обликувањето на политичките и научните агенди, овие шест проекти покажуваат и како суровите арктички услови можат да ја поттикнат архитектонската иновација. Тие демонстрираат решенија за објекти со нулта емисија на јаглерод, најсовремени практики за изолација, како и напредок во логиката на конструктивните темели.

Истражувачки камп Holt Watters

Colorado Building Workshop / Универзитет на Колорадо Денвер, Антарктик
Добитник на наградата „Popular Choice“, категорија Одржливи институционални објекти, 12. Architizer A+ Awards

Проектот е дом на Одделот за истражување на антарктичките екосистеми при NOAA Fisheries, кој спроведува истражувања за динамиката на популациите, однесувањето, исхраната и преживувањето на антарктичките морски птици на островот Ливингстон. Истражувачкиот камп Holt Watters е нов објект што ја заменува претходната, веќе дотраена структура која била во употреба дваесет години и е составен од три одделни згради.

Оддалечената локација наметнала потреба од префабрикувани, лесни, високо изолирани и речиси безодржувачки градбени решенија што можеле лесно да се транспортираат. Градежните елементи, како покривите и ѕидовите, функционираат и како „уреди за укротување на времето“, поместените двоводни покриви собираат вода, додека серија тенки ѕидови служат како ветробрани и спречуваат наталожување снег во дворот. Зградите се силно изолирани, обложени со нерѓосувачки челик и опремени со трослојни прозорци.

Шпанска антарктичка база Juan Carlos I

Hugh Broughton Architects, Антарктик

Лоцирана на островот Ливингстон, структурата е составена од трокрилен модул за живеење што вклучува истражувачки центар, простории за престој и услуги, како и обемни складишни капацитети. Трите единици се распоредени циклично околу централно јадро кое поттикнува социјална интеракција, додека научниот објект е поставен одделно, од безбедносни причини.

Поставена на столбови за да се заштитат ретките мовови и лишаи на локацијата, структурата е изработена од издржлива челична конструкција, обложена со црвени панели од влакнесто армирана пластика. И покрај нејзиното доминантно присуство, ориентацијата на објектот е усогласена со околната топографија, при што прозорците рамкираат прецизни визури кон морето.

Исландски институт за природна историја

ARKÍS Arkitektar, Гардабаер, Исланд

Овој проект претставува јавна институција што спроведува разновидни истражувања и мониторинг на природата. Сместен во релативно изолиран пејзаж, центарот се занимава со ботаника, екологија, таксономија, геологија и зоологија, а воедно ги чува и научните збирки и библиотеката на Институтот. Објектот е составен од три квадратни волумени, обединети со стаклена фасада која истовремено служи како заштитна обвивка од суровите климатски услови.

Вертикалните бетонски ѕидови внесуваат ритам и структура во дизајнот, кој следи напредни принципи на одржливост. Проектот вклучува и специјално дизајнирани системи за површинско одводнување со цел заштита на екологијата на езерото Urridaholtsvatn.

Tverrfjellhytta – видиковец Snøhetta

Snøhetta, Хјеркин, Норвешка

Проектот функционира како опсервациска кабина, лоцирана високо на работ од долина низ која поминува миграторен див свет, со поглед кон планината Snøhetta. Структурата е во суштина издлабен квадрат, изработен од тенки метални плочи поставени врз рамна бетонска основа.

Страната најзаштитена од ветер е отворена и води кон внатрешноста преку две елегантно обликувани дрвени ѕидни површини кои воедно служат и како клупи. Спротивната страна е целосно застаклена, нудејќи спектакуларни погледи кон пејзажот.

Белгиска антарктичка база „Принцеза Елизабета“

Philippe SAMYN and PARTNERS, architects & engineers, Антарктик

Истражувачката станица е финансирана од белгиската федерална влада и претставува прва поларна станица во светот со нулта емисија. Сместена е на врвот на гранитен гребен, северно од Utsteinen Nunatak во планините Sør Rondane. Локацијата со екстремни временски услови наложила исклучително стабилен и одржлив пристап во дизајнот.

Објектот користи обновливи извори на енергија, целосно напојуван со ветерна и соларна енергија. Изграден е врз подконструкција од челични решетки кои можат независно да се шират и собираат, приспособувајќи се на движењето на теренот. Обвивката на зградата е составена од повеќеслоен систем од волнен филц, дрво, полистиренски блокови и дебели плочи од нерѓосувачки челик за максимална изолација.

Антарктичка истражувачка станица Halley VI

Hugh Broughton Architects и AECOM, Антарктик
Добитник на наградите на жирито и публиката, категорија Високообразовни и истражувачки институции, 2. Architizer A+ Awards

Halley VI е најјужната истражувачка станица на Обединетото Кралство, лоцирана на ветровита, замрзната и пловечка ледена платформа. Станува збор за привремена структура, чии модули се поставени на масивни челични скии и хидраулични нозе што ѝ овозможуваат на станицата механички да „се искачува“ над растечкиот снег, како и да биде повлечена подлабоко во внатрешноста во случај на пукање на мразот.

Објектот е составен од високо изолирани челични модули обложени со GRP панели, кои содржат лаборатории, оперативни простории, спални и енергетски центри, при што црвениот модул функционира како социјално јадро. Halley VI претставува исклучителен пример за привремена архитектура создадена да опстане во постојано променливи и сурови природни услови.

Н.Т