Во современите домови сè почесто дневната соба и трпезаријата се наоѓаат во една заедничка просторија.
Ова решение може да биде многу практично, особено во станови каде што секој квадратен метар е важен. Сепак, предизвикот е двете зони да функционираат како целина, а притоа секоја да ја задржи својата намена.
Добро организираниот простор не бара задолжително ѕидови, прегради или големи инвестиции. Со внимателен избор на мебел, правилно поставување и усогласување на боите може да се добие дом во кој дневниот престој и семејните оброци природно се надополнуваат.

Распоредот на мебелот е многу важен
Првиот чекор е да се одреди каде ќе биде дневната зона, а каде трпезаријата. Најдобро е распоредот да го следи природното движење низ просторијата, без мебелот да го попречува преминувањето од една во друга зона.
Ако просторијата е правоаголна, трпезариската маса може да се постави поблиску до кујната, додека дневниот дел да биде организиран кон прозорецот или ѕидот на кој се наоѓа телевизорот. Кај квадратните простории, распоредот може да биде пофлексибилен, но важно е да се остави доволно простор околу масата и гарнитурата.

Трпезариската маса како природна граница
Не секогаш е потребно да се поставуваат прегради за да се одделат дневната соба и трпезаријата. Самата маса може да ја означи границата меѓу нив, особено ако е поставена во средишниот дел на просторијата.
Кај помалите домови практичен избор се тркалезните или овалните маси, бидејќи немаат остри агли и овозможуваат полесно движење околу нив. За поголеми семејства, правоаголната маса може да биде подобро решение, особено ако е наменета за секојдневно користење.

Гарнитурата може да помогне
Поставувањето на софата со грбот кон трпезаријата е еден од наједноставните начини визуелно да се одделат двете зони. На тој начин се создава јасна граница, без да се затвора просторот.
Кај помалите простории треба да се внимава гарнитурата да не биде преголема. Компактна софа, фотелја или помала аголна гарнитура често се подобар избор од масивен мебел што го ограничува движењето.

Исти бои, но различни детали
Кога дневната соба и трпезаријата се во една просторија, важно е визуелно да бидат поврзани. Тоа не значи дека мебелот мора да биде од иста колекција или во идентична боја.
Може да се избере заедничка палета од две до три основни нијанси, а секоја зона да добие сопствен карактер преку деталите. На пример, дрвената трпезариска маса може да се надополни со клуб-масичка во сличен тон, додека перничињата, тепихот и декорацијата во дневната соба ќе внесат дополнителна топлина.
Неутралните бои, како беж, крем, светлосива и топла бела, се добар избор за вакви простории бидејќи создаваат мирна и поврзана целина.

Тепихот и осветлувањето за дефиниција
Еден од наједноставните трикови за визуелно организирање на заедничката просторија е користењето тепих во дневниот дел. Тој ја заокружува зоната со гарнитурата и клуб-масичката, без да создава физичка преграда.
Осветлувањето има подеднакво важна улога. Над трпезариската маса може да се постави висечка светилка, додека дневната зона да има подна ламба или дискретно амбиентално осветлување. Така, двете зони добиваат различна атмосфера, но остануваат дел од ист ентериер.
Не ја исполнувајте секоја празнина со мебел
Една од најчестите грешки при уредувањето на заедничките простории е обидот да се смести премногу мебел. Голема гарнитура, масивна трпезариска маса, дополнителни фотелји и големи комоди можат да го направат просторот визуелно тежок и непрактичен.
Подобро е да се изберат неколку функционални парчиња што навистина се користат. Маса на расклопување, столици што можат да се вовлечат под неа, комода со дополнителен простор за складирање или клуб-масичка со полица се решенија што можат да ја зголемат практичноста без да го преполнат ентериерот.
← Претходен