СЕРИЈАТА ШТО ЈА НАПРАВИ ЛУКСУЗНАТА МОДА ПОГОЛЕМА ОД САМИОТ СЦЕНАРИО

Создаде сопствен визуелен универзум во кој облеката не беше декорација, туку дел од карактерот.

Пред Инстаграм, пред модните инфлуенсери и пред луксузот да стане достапен со еден клик, постоеше една телевизиска серија која им кажуваше на жените ширум светот како изгледа богатството.

„Династија“ не само што ја освои телевизијата во 80-тите, таа ги освои гардеробите, салоните за убавина и фантазијата за тоа како треба да изгледа моќната жена.

Во ерата кога телевизорот беше главниот прозорец кон светот, „Династија“ направи нешто што денес речиси е невозможно да се повтори. Таа создаде сопствен визуелен универзум во кој облеката не беше декорација, туку дел од карактерот.

Серијата, која се емитуваше од 1981 до 1989 година, ја раскажуваше приказната за богатото семејство Карингтон, но гледачите многу брзо почнаа да следат уште нешто: што ќе облечат Кристл, Алексис, Фалон и Доминик.

И тука започнува една од најинтересните приказни во модната историја на телевизијата.

НОЛАН МИЛЕР – ЧОВЕКОТ КОЈ ЈА ОБЛЕЧЕ АМБИЦИЈАТА

Зад визуелната револуција стоеше костимографот Нолан Милер, кој за „Династија“ создаде околу 3.000 костими. Продукцијата му дала огромен буџет, околу 35.000 долари неделно и една едноставна задача, главните ликови да не изгледаат како да го носат истото двапати. 

Милер совршено разбрал нешто што телевизијата дотогаш не го користела до тој степен- богатството мора да се гледа.

„Сценариото не може постојано да кажува дека се богати, па облеката и амбиентот мора да ја дадат таа порака“, објаснувал тој во интервју за The Washington Post. 

И навистина – Карингтонови не морале да кажат дека се богати. Нивните палта го кажувале тоа. Нивните фустани го кажувале тоа. Нивните раменици го кажувале тоа. Нивниот накит го кажувал тоа.

АЛЕКСИС И КРИСТЛ – ДВЕ ЖЕНИ, ДВА СОСЕМА РАЗЛИЧНИ ЈАЗИКА

Можеби најголемиот успех на Милер бил во тоа што никогаш не ги облекувал жените едноставно убаво.

Тој ги облекувал според нивниот карактер.

Кристл, која ја играше Линда Еванс, имаше помека, романтична и аристократска визуелна линија. Свила, шифон, елегантни фустани, светли тонови и внимателно обликувана силуета.

А потоа се појавува Алексис.

Џоан Колинс во улогата на Алексис станува речиси моден феномен сама за себе. Нејзиниот лик носеше широки раменици, структурирани костуми, пеплум, светкави вечерни фустани, крзнени наметки, шешири, превези и огромен накит. The Boston Globe ја опишува нејзината гардероба како мешавина од стариот холивудски гламур – секвенци, фустани, широки шешири, крзно и драматични додатоци. 

Алексис не влегуваше во просторијата. Алексис пристигнуваше.

И тоа било намерно.

Милер дури раскажувал дека кога Џоан Колинс првпат го прашала дали можеби „одат предалеку“ со гардеробата, неговиот одговор бил во суштина – токму тоа е целта, да изгледа застрашувачки моќно.

3.000 КОСТИМИ И ЕДНА ОПАСНА ИДЕЈА: НИКОГАШ ДА НЕ СЕ ПОВТОРИ ИСТАТА ОБЛЕКА

Една од најнеобичните идеи на продукцијата била токму одбивањето главните ликови постојано да се појавуваат во истата облека.

Резултатот бил огромен обем на работа.

Околу 3.000 костими биле создадени во текот на серијата, а Алексис сама имала повеќе од 700 изгледи, според модни извори кои го анализирале влијанието на серијата. 

Тоа не бил само трошок.

Тоа била стратегија.

Секој нов изглед требало повторно да го потврди статусот на ликот.

И токму затоа „Династија“ денес може да се чита и како еден вид деветсезонска модна кампања, со нови силуети, нови материјали, нови бои и нови визуелни пораки.

РАМЕНИЦИТЕ КОИ ЈА ОСВОИЈА ДЕЦЕНИЈАТА

Ако треба да се избере еден моден елемент кој „Династија“ го претвори во глобален симбол, тоа се нагласените раменици.

Тие не биле измислени од Милер, но тој помогнал да станат масовна визуелна порака.

Жената во „Династија“ не треба само да биде елегантна.

Таа треба да изгледа моќно.

Широкото рамо визуелно ја проширува горната линија на телото, го прави струкот да изгледа потесен и создава силуета која има авторитет.

Токму затоа „Dynasty look“ подоцна станува речиси синоним за power dressing. TIME пишува дека токму Милер со своите раменици, power suits и драматични деколтеа помогнал да се дефинира модата на 80-тите. 

И тука телевизијата почнала да влијае врз реалниот живот.

Жените не сакале само да ја гледаат Алексис.

Сакале да изгледаат како неа.

КОГА ТЕЛЕВИЗИСКАТА ГАРДЕРОБА СТАНА ВИСТИНСКИ БИЗНИС

Ова е можеби најинтересниот дел од целата приказна.

„Династија“ не останала на телевизискиот екран.

Костимите станале производ.

Популарноста на гардеробата била толку голема што била создадена официјална модна линија The Dynasty Collection, инспирирана од облеката на главните актерки. Подоцна следеле и машка линија, накит, парфеми, долна облека, чанти, обувки и други производи. 

Со други зборови, „Династија“ направила нешто што денес го гледаме постојано, создала lifestyle бренд околу телевизиска содржина.

Само што тоа се случувало во 80-тите, без социјални мрежи.

МОДАТА БИЛА ТОЛКУ ВАЖНА ШТО ИМАШЕ СОПСТВЕН БУЏЕТ

Во 1984 година The Washington Post пишувал дека „Династија“ веројатно имала еден од најголемите буџети за костими по актер во телевизијата, околу 5.000 долари по емисија, а во епизоди со поголем број главни женски ликови буџетот можел да достигне и 18.000–20.000 долари. 

Подоцна буџетот на гардеробата достигнал околу 35.000 долари неделно. 

Тоа е огромна сума за телевизиска серија од тоа време.

Но продукцијата разбирала нешто што модните брендови денес многу добро го знаат: луксузот не се објаснува, луксузот се покажува.

НАЈГОЛЕМАТА ИРОНИЈА, СЕРИЈАТА НЕ САМО ШТО ЈА СЛЕДЕШЕ МОДАТА, ТУКУ ЈА ПОТТИКНУВАШЕ

„Династија“ не била изолирана од високата мода.

Нејзиниот визуелен јазик се појавил во момент кога и самата мода се движела кон поголеми силуети, драматични рамена, луксузни материјали и моќно женско облекување.

Но телевизијата ја направила таа естетика масовна.

И влијанието било толку силно што Милер добивал барања од гледачки за скици на костимите на Џоан Колинс и Линда Еванс. Los Angeles Times подоцна забележал дека жените во ерата на „Династија“ сакале токму такви огромни, структурирани раменици. 

Тука се гледа вистинската моќ на костимографијата.

Еден дизајнер не создал само облека за измислени ликови.

Создал силуета која милиони вистински жени почнале да ја носат.

И ДЕНЕС ИМАМЕ ШТО ДА НАУЧИМЕ ОД „ДИНАСТИЈА“

Најголемата лекција од оваа серија можеби не е дека 80-тите биле поелегантни или дека жените треба повторно да носат огромни раменици.

Лекцијата е дека модата може да биде дел од раскажувањето. Ако ликот е моќен, облеката мора да има авторитет. Ако е романтичен, материјалот, движењето и бојата мора да го кажат тоа.

Ако е опасен, силуетата мора да создава тензија. Тоа е причината поради која Нолан Милер не бил само костимограф.

Тој бил архитект на карактерот.

И можеби затоа „Династија“ останува толку интересна и денес.

Не затоа што приказната за богатите Карингтонови била реална.

Туку затоа што цела генерација гледачи поверувала дека моќта може да има форма на сако, статусот може да биде сошиен во рамо, а еден фустан може да каже повеќе за една жена отколку десет страници дијалог.

И токму тука лежи најголемото наследство на „Династија“:

таа не ја претвори само телевизијата во мода. Ја претвори модата во телевизиски настан.