7 ЗНАЦИ ДЕКА ВЕ ШТИТИ ВИША СИЛА- психијатарот и психотерапевт КАРЛ ЈУНГ

Во животот постојат моменти што е тешко да се објаснат со обична логика.

Разумот бара причини, факти и докази, а срцето, од некоја причина, чувствува нешто сосема поинакво – како покрај нас да е присутно нешто невидливо, тивко, недофатливо, но сепак многу вистинско.

Тоа особено силно се чувствува токму тогаш кога сè околу нас почнува да се руши, кога силите речиси нè напуштаат, кога ни се чини дека е потребен уште само еден чекор за повеќе да не можеме да издржиме.

А потоа, одеднаш, се случува нешто што не сме можеле однапред да го предвидиме и како во последен миг да успеваме да избегнеме пад во бездната кон која веќе сме зачекориле.

Многумина барем еднаш во животот го доживеале тоа необично чувство.

Како некој да ги заштитил од неволја. Како нешто да ја запрело опасноста во последниот момент.

Како самиот живот нежно да ги насочил во друга насока, без тие воопшто да бидат свесни за тоа.

Карл Густав Јунг, еден од најпознатите светски психијатри и психотерапевти многу размислувал за ваквите појави. Тој не зборувал за бајки, ниту ги повикувал луѓето во секое совпаѓање да препознаваат чудо. Но верувал дека човечкиот живот е многу подлабок отколку што изгледа на прв поглед и дека во него постојат сигнали, внатрешни навестувања, необични совпаѓања и тивки чувства што не можат да се објаснат само со строга логика.

Ако некогаш сте почувствувале дека во вашиот живот се случило нешто што ве заштитило, запрело, насочило или спасило, можеби и самите сте се сретнале со вакви знаци.

1. Во најтешкиот момент, сè одеднаш почнува да си доаѓа на свое место

Животот понекогаш знае да го доведе човекот во безизлезна ситуација. До таа мера што му се чини дека повеќе нема излез.

Проблемите се натрупуваат одеднаш. Сè тргнува наопаку. Луѓето си заминуваат. Плановите пропаѓаат. Во вас се насобираат немир, замор и празнина, а веќе сте речиси подготвени да признаете дека повеќе не знаете по кој пат да тргнете.

И токму тогаш, кога изгледа дека сè целосно се распаднало, ненадејно се појавува нешто што го менува текот на настаните.

Тоа не мора секогаш да изгледа како чудо.

Понекогаш е случаен разговор.

Неочекувана мисла.

Личност што се појавува во вистинскиот момент.

Затворена врата што на почетокот ви изгледала како катастрофа, а подоцна се покажало дека токму таа ве заштитила.

И кога ќе погледнете наназад, се јавува необично чувство: како хаосот сам од себе да почнал да се претвора во ред.

Како да не сте биле оставени сами на себе.

2. Во вас се појавува тивок глас што не може да се помеша со стравот

Секој го познава вознемирувачкиот внатрешен немир.

Тој ве брза. Ве плаши. Ве притиска. Вика.

Но постои и еден сосема поинаков глас. Тој е тивок. Не се расправа. Не заплашува. Не бара ништо.

Едноставно ви вели:

„Немој.“

„Почекај.“

„Сега не е време.“

„Тргни во оваа насока.“

„Ова е твојот пат.“

А најнеобично е тоа што подоцна многу често се покажува дека бил во право.

Таквиот внатрешен глас тешко може да се помеша со паниката, бидејќи стравот создава напнатост, додека длабоката интуиција, напротив, носи необичен мир, дури и кога нејзиниот совет не ни се допаѓа.

Не можете да објасните од каде доаѓа тоа сознание, но како да го чувствувате со целото свое битие.

Како во вас да постои нешто што гледа малку подалеку од другите.

3. Ви се случуваат совпаѓања што тешко можете да ги наречете случајност

Сте помислиле на некоја личност – и таа ви се јавила.

Сте барале одговор – и сте го слушнале во случаен разговор.

Ви била потребна насока – и одеднаш сте наишле токму на зборовите што звучеле како да се изговорени лично за вас.

Некој едноставно ќе го нарече тоа случајност.

И можеби навистина е така.

Но постојат совпаѓања по кои останува чувството дека сè се случило премногу прецизно, премногу навремено и премногу соодветно за тукутака да го занемарите.

Како животот понекогаш да не зборува со зборови, туку преку настани.

Карл Јунг ваквите појави ги поврзувал со поимот синхроницитет – значајни совпаѓања во кои надворешните настани на необичен начин се поврзуваат со она што се случува во внатрешниот свет на човекот.

И ако таквите појави се повторуваат одново и одново, многумина почнуваат да чувствуваат дека можеби не станува збор само за обична случајност.

4. Ја чувствувате опасноста пред таа да стане очигледна

Ова е еден од најнеобичните и највознемирувачките знаци.

На прв поглед, сè изгледа нормално. Не се случува ништо посебно.

Но во вас одеднаш се појавува чувство:

Немој.

Не оди. Не прифаќај. Не верувај. Не кажувај го тоа. Почекај.

А логиката често се спротивставува.

Зошто? Па, сè е во ред.

Но поминува време и сфаќате дека токму тоа чувство ве заштитило.

Од некоја личност. Од грешка. Од погрешна одлука. Од ситуација што можела да ви донесе болка.

Ваквите појави тешко се објаснуваат.

Но многумина го познаваат тоа чувство – кога телото како да разбира нешто пред умот да успее да го осознае.

5. По болката не се кршите, туку станувате помудри и подлабоки

Тешките времиња ретко поминуваат без последици.

Тие го нарушуваат воспоставениот тек на животот. Ве тераат да плачете. Да се разочарувате. Да губите. Да поминувате низ искуства низ кои никогаш не сте посакувале да поминете.

Но постои еден важен момент.

По некои тешки периоди, човекот одеднаш забележува дека заедно со болката дошло и нешто друго.

Мудрост. Јасност. Внатрешна сила. Мир. Способност да ги гледа луѓето и животот со поинакви очи.

Како она што сте го преживеале не само да ве повредило, туку и да ве научило на нешто.

Не затоа што страдањето само по себе е добро.

Туку затоа што, од некоја причина, не сте останале во темнината во која сте можеле да останете.

Како нешто да ве водело низ сето тоа.

6. Непотребните нешта почнуваат да исчезнуваат од вашиот живот

И ова понекогаш се случува на необичен начин.

Луѓето што долго време биле покрај вас одеднаш исчезнуваат.

Работата што некогаш ви изгледала важна повеќе не ве исполнува.

Навиките што порано сте ги сметале за нормални почнуваат да ви пречат.

Сè што вистински не ви припаѓа како само од себе да се оддалечува.

На почетокот тоа ве плаши. Ви се чини дека животот ви одзема нешто.

Но подоцна доаѓа сознанието: не си заминувало она што навистина било ваше, туку она што одамна повеќе не ви одговарало.

Токму затоа многумина подоцна изговараат една едноставна реченица:

„Тогаш ми се чинеше дека губам, а всушност се ослободував.“

7. Дури и среде хаосот доживувате моменти на необјаснив мир

Ова е можеби еден од најсилните знаци.

Однадвор ништо не е решено. Проблемите не исчезнале. Одговорите сè уште ги нема.

Но одеднаш во вас се појавува мир.

Не затоа што сè станало добро.

Не затоа што сè држите под контрола.

Туку затоа што се јавува необично чувство:

„Сè се одвива онака како што треба, дури и ако во овој момент не го разбирам тоа.“

Тоа не е рамнодушност.

Не е замор.

Не е откажување од борбата.

Тоа е тивка внатрешна доверба.

Таквото чувство не може да се одглуми ниту да се измисли.

Тоа едноставно доаѓа.

И многумина што го доживеале подоцна признавале дека токму во таквите моменти чувствувале дека не се сами.

НАЈВАЖНАТА ПОРАКА

Вишата заштита, доколку навистина постои, ретко доаѓа гласно.

Таа не тропа на вратата.

Не создава чуда за сите да ги видат.

Не го прави животот совршено лесен и ослободен од препреки.

Многу почесто се манифестира на сосема поинаков начин.

Преку внатрешниот глас.

Преку необичните совпаѓања.

Преку запирањата што на почетокот изгледаат како загуба.

Преку луѓето што се појавуваат во вистинскиот момент.

Преку чувството што ве заштитило.

Преку мирот што доаѓа среде хаосот.

И можеби најважната порака не е во тоа да бараме мистични значења во сè што ни се случува, туку повнимателно да го набљудуваме сопствениот живот.

Бидејќи понекогаш човекот го сфаќа тоа дури по многу години – кога ќе погледне наназад и одеднаш ќе почувствува дека во одредени моменти нешто навистина како да го водело, го запирало, го чувало и не му дозволило да падне, дури и тогаш кога самиот бил на работ да се откаже.

Што мислите вие за ова? Дали некогаш сте доживеале момент во кој сте почувствувале дека нешто необјасниво ве заштитило или ве насочило на вистинскиот пат? Споделете го вашето мислење во коментарите.