Чарлс за Дијана конечно прозборе: Дали некој стравува од она што го кажа?

Најконтроверзните и најемотивните приказни во модерната кралска историја

Речиси три децении по смртта на принцезата Дијана, нејзиниот брат Чарлс Спенсер ја отвора приказната повторно, овојпат од перспектива на човекот кој не бил ниту новинар, ниту кралски биограф, туку нејзин брат. Неговата нова книга „Swan Song: Diana, My Sister“ излегува денес и веќе пред официјалното објавување предизвика силни реакции во британските и светските медиуми.

Причината не е само тоа што Спенсер за првпат детално пишува за својот однос со Дијана. Најголемото внимание го привлекуваат неговите лични сеќавања за нејзиниот брак со тогашниот принц Чарлс, драматичните денови по нејзината смрт и тврдењата за разговори што, доколку се точни, отвораат уште една перспектива кон една од најпознатите кралски трагедии на XX век.

Книгата е најавена како првпат Спенсер отворено и во голема мера да зборува за Дијана. Тој вели дека решил да ги запише своите спомени затоа што, со приближувањето на 30-годишнината од нејзината смрт, повторно бил соочен со бројни туѓи толкувања на нејзиниот живот, за кои смета дека дел од нив се претвориле во „вистини“ иако, според него, не се точни. Неговата намера, како што наведува, е да ја раскаже Дијана од позиција на нејзин брат и очевидец на дел од најважните моменти во нејзиниот живот.

Но, токму она што се појави во извадоците од книгата ја претвори „Swan Song“ во голема светска кралска приказна уште пред нејзиното објавување.

„ЌЕ ЈА ЗАБОРАВИМЕ НАСКОРО“

Најголемата досегашна сензација е тврдењето дека само неколку дена по смртта на Дијана, тогашниот принц Чарлс во телефонски разговор со Спенсер му рекол: „Ќе ја заборавиме наскоро“.

Според книгата, разговорот се случил во периодот кога се водела расправа околу погребната поворка и прашањето дали двајцата малолетни синови на Дијана, Вилијам и Хари треба да одат зад нејзиниот ковчег.

Спенсер пишува дека се спротивставил на тоа, верувајќи дека Дијана не би сакала нејзините синови да бидат изложени на дополнителна траума пред огромната јавност. Кога тогашниот принц Чарлс инсистирал дека момчињата треба да учествуваат во поворката, дошло до жесток телефонски разговор.

Токму тогаш, според Спенсер, Чарлс ја изговорил реченицата која денес е најцитираната од книгата.

Бакингемската палата реагираше невообичаено остро, иако вообичаено не коментира книги од овој тип. Во соопштението се наведува дека „болката од братската загуба може да го замати разумот, да влијае врз расудувањето и да го обои сеќавањето на начини кои другите не можат да ги препознаат, дури и по многу години“.

Спенсер, сепак, останува категоричен. Во интервју за BBC тој изјави дека тоа се „точно зборовите“ што му ги кажал тогашниот принц Чарлс.

УШТЕ ПОШОКАНТНО: КАКО, СПОРЕД НЕГО, ЗВУЧЕЛ ЧАРЛС ПО НЕЈЗИНАТА СМРТ

Друг извадок од книгата предизвика уште поголемо внимание.

Спенсер опишува телефонски разговор со тогашниот принц Чарлс по сообраќајната несреќа во Париз на 31 август 1997 година. Додека, според неговиот опис, другите луѓе кои му се јавувале биле во шок и едвај можеле да зборуваат, Спенсер тврди дека Чарлс звучел „необично воодушевено“, па дури го споредува чувството со некој што штотуку добил на лотарија.

Тоа е исклучително тешко тврдење и токму затоа беше пренесено од голем број светски медиуми. Спенсер понатаму наведува дека со години подоцна се прашувал дали тогашниот принц можеби ја доживувал смртта на Дијана и како можност да се ожени со жената која ја сакал.

Но тука постои важна разлика! Спенсер го претставува ова како свое подоцнежно толкување на она што го слушнал во телефонскиот разговор, а не како нешто што може да го знае со сигурност. Reuters токму ова го нагласува, Спенсер во интервју признал дека не може да знае што навистина му било во мислите на Чарлс во тој момент.

ДИЈАНА, СПОРЕД БРАТОТ, САКАЛА ДА ЈА ОТКАЖЕ СВАДБАТА

Книгата се враќа многу подалеку, во периодот пред кралската свадба во 1981 година.

Спенсер пишува дека Дијана, еден месец пред венчавката, му кажала на нивниот татко дека не може да продолжи со бракот бидејќи верувала дека Чарлс не ја сака. Причината за нејзината криза, според неговиот опис, била вечерта на 21-от роденден на принцот Ендрју, кога таа почувствувала дека идниот сопруг ја игнорира.

Но нејзиниот татко сметал дека во тој момент било невозможно да се откаже од толку голема обврска.

Спенсер тврди и дека ден пред свадбата Чарлс ѝ кажал на Дијана дека е „многу среќен“ што ќе се ожени со неа, но дека „не е всушност вљубен“ во неа.

Тоа е една од најзначајните нови детали во книгата бидејќи директно се однесува на периодот пред свадбата која во 1981 година ја гледаа милиони луѓе ширум светот.

НЕЈЗИНАТА БОРБА СО СЕБЕСИ

Спенсер во книгата пишува и за најтешките периоди во животот на неговата сестра.

Тој наведува дека на денот на нејзината свадба Дијана веќе пет месеци се борела со нарушување во исхраната, а подоцна, во најтешките години, нејзината психичка состојба била исклучително сериозна.

Во еден од најболните делови тој пишува дека Дијана повеќепати возела до Beachy Head, познатите високи карпи на јужниот брег на Англија, додека размислувала да стави крај на животот. Според Спенсер, љубовта кон нејзините синови Вилијам и Хари била она што ја спречило да оди понатаму.

Овие тврдења се дел од личниот запис на Спенсер и треба да се читаат како негово сведоштво за состојбата на сестра му, а не како независна медицинска документација.

„МОЈОТ СОПРУГ Е ВЉУБЕН“

Еден од најнеобичните детали во книгата се однесува на разговор што Спенсер тврди дека го имал со Дијана во периодот кога таа размислувала за развод.

Според неговото сведоштво, таа му кажала: „Мојот сопруг е вљубен“.

Спенсер пишува дека не знаел на кого точно се однесувала и дека самиот сметал дека тврдењето звучи неверојатно. Сепак, тој вели дека го запишал бидејќи Дијана навистина му го кажала тоа.

Тој подоцна повторно нагласил дека не може да потврди што стоело зад нејзините зборови, туку само дека тој разговор се случил според неговото сеќавање.

ДИЈАНА КАКО ДЕВОЈКА ПРЕД ДА СТАНЕ „ПРИНЦЕЗАТА НА НАРОДОТ“

Но „Swan Song“ не е само книга за скандали.

Во официјално објавениот извадок од книгата, Спенсер се враќа во доцните 1970-ти и ја опишува Дијана како млада девојка која постепено почнала да ја открива сопствената личност.

Тој се сеќава на еден викенд во Алторп, кога пријателите на нивните постари сестри почнале да ја гледаат Дијана поинаку, не како помала сестра која треба да биде толерирана, туку како исклучително интересна личност со сопствен карактер, хумор и присуство.

Тој ја опишува како девојка со „необичен, брз и многу смешен“ хумор, која за првпат почнала силно да го покажува својот карактер.

Токму овој дел е особено интересен затоа што ја трга Дијана од митот за „принцезата“ и ја враќа во периодот кога била само млада жена која сè уште се обидувала да разбере која е.

ПРВАТА СРЕДБА СО МЕДИУМСКАТА МАШИНА

Спенсер дава и многу силна слика за моментот кога Дијана почнала да ја чувствува агресивноста на британските таблоиди.

Во објавениот извадок тој раскажува како фотографи и новинари ја опколиле младата Дијана пред нејзиниот стан во Coleherne Court. Кога таа одбила да им одговори, еден од фотографите, според Спенсер, ѝ го зел куферот од рака и го прочитал багажниот таг кој го оставил персоналот на Балморал.

На него стоело името „Lady Diana Spencer“.

Според неговото сведоштво, токму така јавноста добила потврда за идентитетот на новата жена во животот на принцот Чарлс.

Спенсер го опишува овој момент како прв знак на она што подоцна ќе стане една од најинтензивните медиумски потери на една јавна личност.

КРАЛИЦАТА, НАВОДНО, САКАЛА ДА Ѝ ГО ВРАТИ HRH

Уште еден необичен детал се однесува на титулата на Дијана.

По разводот во 1996 година, таа ја изгубила титулата „Her Royal Highness“- Нејзино кралско височенство, Според Спенсер, по нејзината смрт кралицата Елизабета II понудила таа титула постхумно да ѝ биде вратена.

Наводно, понудата му ја пренел Роберт Фелоус, приватниот секретар на кралицата, додека Спенсер патувал кон Алторп за погребот.

Спенсер ја одбил идејата со образложение дека сега тоа повеќе нема никакво значење за Дијана.

„Каква е поентата? Сега? Дијана е мртва“, е суштината на неговиот одговор според книгата.

И ЕДНА НЕОБИЧНА ПРИКАЗНА: КНИГАТА БИЛА УКРАДЕНА ПРЕД ДА ИЗЛЕЗЕ

Интересот за „Swan Song“ стана уште поголем кога беше објавено дека примероци од книгата биле украдени во Холандија пред официјалното објавување.

Според информациите објавени од BBC, четири примероци од холандското издание биле украдени од камион кој ги транспортирал книгите од печатницата кон магацин. Холандската полиција била известена и го истражувала случајот.

Книгата во меѓувреме почна да се појавува во сериски извадоци во британските медиуми, што дополнително ја засили јавната дебата околу нејзината содржина.

„НЕ ЗНАМ ШТО МИ БЕШЕ ОБВРСКА, ОСВЕН ДА ЈА КАЖАМ ВИСТИНАТА“

Чарлс Спенсер има 62 години и е само три години постар од Дијана. Тој е историчар, автор и 9-ти Ерл Спенсер, а во својата кариера има објавено повеќе историски и мемоарски книги.

За „Swan Song“ вели дека ја гледа како своја должност како брат и како човек кој бил непосреден сведок на дел од историјата.

Особено интересен е неговиот став дека знае „многу работи“ за кралот кои решил да не ги вклучи во книгата. Тој исто така кажал дека ова веројатно ќе биде неговиот последен збор за оваа тема.

И токму тука се наоѓа најголемиот куриозитет на „Swan Song“.

Ова не е книга напишана од уште еден биограф кој децении подоцна ги составува фрагментите од туѓи сведоштва. Ова е приказна на човек кој бил брат на Дијана, кој ја познавал пред да стане светска икона и кој стоел на чекори од неа во некои од најважните моменти во нејзиниот живот.

Затоа и книгата не се чита само како уште една приказна за британското кралско семејство. Таа повторно го поставува прашањето што навистина се случувало зад фотографиите, зад палатите, зад свадбата која ја гледаше целиот свет и зад трагедијата која ја промени британската монархија.

Речиси 30 години по смртта на Дијана, нејзиниот брат сега ја раскажува својата верзија.

И веќе е јасно дека „Swan Song“ нема да биде само книга за минатото. Таа повторно ја отвора една од најконтроверзните и најемотивните приказни во модерната кралска историја.