Човекот кој бил покриен со бакнежи: една од најчудните приказни од историјата на козметиката

Нема компјутерска симулација, нема лабораториска графика и нема дигитален тест. Има човечко тело како „мерна површина“ и кармин како видлив доказ

Денес, кога карминот се тестира со строго контролирани методи, лабораториски анализи и стандарди за безбедност, тешко е да се замисли дека некогаш човековата кожа можела да биде дел од една необична демонстрација за козметички производ.

Но една фотографија од 1960 година, зачувана во архивата на LIFE, покажува токму таква сцена, маж со лице и глава прекриени со траги од кармин, додека околу него стојат жени кои го бакнувале носејќи различни нијанси на кармин. LIFE го идентификува мажот како Ричард Ремзи, работник во козметичка компанија.

Фотографијата, направена од фотографот Yale Joel, денес изгледа речиси комично. Но зад неа стои многу посериозна приказна за тоа како козметичката индустрија некогаш ги демонстрирала својствата на своите производи.

Според оригиналниот опис на фотографијата во архивата на LIFE, Ремзи бил прекриен со „остатоци“ од бакнежи со кармин за да се покаже дека боите во кармините се безопасни. Shutterstock, кој ја чува фотографијата како дел од The LIFE Picture Collection, ја датира на 1 февруари 1960 година и повторно го наведува Ramsey како работник во козметичка компанија.

Токму тука започнува и митот.

Со текот на годините фотографијата почнала да кружи низ интернет со многу поедноставена приказна: дека Ramsey бил професионален „lipstick tester“, односно човек чија работа била да седи и да биде бакнуван од десетици жени за да се испитува трајноста на карминот.

Таквата верзија е многу попривлечна за раскажување. Но достапните архивски докази не се толку категорични.

Еден понов осврт на фотографијата, кој се повикува на оригиналните LIFE описи, забележува дека не постои доволно потврда дека неговата единствена или секојдневна работа била да биде бакнуван. Фотографиите покажуваат конкретен тест или демонстрација, а не нужно цела професија во денешното значење на зборот. 

Тоа е важна разлика.

Зашто приказната за „најчудната работа во историјата“ звучи како анегдота, додека вистината открива нешто многу поинтересно: козметичката индустрија во средината на XX век активно барала начини визуелно да ги докаже својствата на своите производи пред потрошувачите.

Карминот не бил само боја.

Производителите морале да убедат една генерација потрошувачи дека одредена формула ќе остане на усните, дека нема лесно да се размачка, дека ќе остави помалку траги и дека бојата ќе биде постојана. Бакнежот бил совршена демонстрација затоа што создавал директен контакт меѓу карминот и друга површина- кожа, образ или чело и веднаш го покажувал трансферот.

Токму поради тоа денешните фотографии од оваа епизода се толку фасцинантни. На нив нема компјутерска симулација, нема лабораториска графика и нема дигитален тест. Има човечко тело како „мерна површина“ и кармин како видлив доказ.

Во медиумите приказната често се проширува и со тврдења дека жените го бакнувале Ремзи за да се тестираат трајноста, отпорноста на размачкување, пренесувањето на бојата, па дури и алергиските реакции. Но за овие дополнителни тврдења нема баш конкретни докази. Она што сигурно го имаме е архивската фотографија и описот на LIFE: Richard Ramsey, работник во козметичка компанија, покриен со траги од кармински бакнежи во 1960 година, во демонстрација поврзана со безбедноста на боите во карминот. 

И токму ова ја прави приказната уште поинтересна.

Зашто покажува колку драматично се променил патот од „докажи ми дека работи“ до современото козметичко тестирање.

Денес производителите располагаат со далеку пософистицирани методи, контролирани услови и различни модели за испитување. Дури и обичниот тестер за кармин во продавница денес е предмет на сериозни хигиенски прашања: Allure, на пример, предупредува дека заедничките тестери за усни можат да бидат извор на бактериска контаминација и препорачува карминот да не се нанесува директно на усните од заеднички тестер. 

Така, една бизарна фотографија од 1960 година всушност станува малку поинаква лекција за историјата на убавината.

Некогаш карминот требало да го докаже својот квалитет пред очите на публиката. Денес тој мора да го докаже во лабораторија.

А човекот со лицето прекриено со бакнежи останува еден од најнеобичните визуелни сведоци на времето кога границата меѓу козметички тест, маркетиншка демонстрација и спектакл била многу поинаква од онаа што ја познаваме денес.