ПРЕД INSTAGRAM ДА ГО ПРОМЕНИ СВЕТОТ: Фотографиите што ја сочуваа последната ера на модните забави

Секој може да фотографира. Секој може да објавува. Секој може да создаде сопствена верзија од својот живот

Имаше време кога на една модна забава едноставно требаше да има некој со фотоапарат. Немаше телефони што автоматски го претвораат секој момент во содржина, немаше Instagram Stories, ниту постојано чувство дека секоја вечера, ревија и средба мора да биде документирана. Фотографиите се создаваа поретко, но токму затоа имаа поинаква тежина.

Тоа време сега е собрано во „Fast + Louche“, новата книга на Derek C. Blasberg, составена од фотографии што тој ги снимал за истоимената колумна во Interview Magazine од 2009 до 2012 година.

На прв поглед, книгата изгледа како луксузен албум на една неверојатно гламурозна ера: Karl Lagerfeld, Kate Moss, Miuccia Prada, Valentino, Natalia Vodianova, Lindsay Lohan, Karlie Kloss, Alexa Chung, Paris Hilton, André Leon Talley и бројни други личности од модата, уметноста и културата. Но, „Fast + Louche“ е многу повеќе од колекција на фотографии од забави.

Тоа е портрет на краток, но исклучително важен период во кој стариот свет на печатените магазини сè уште постоел со полна сила, додека новата дигитална култура веќе започнувала да го менува начинот на кој луѓето се гледаат себеси и едни со други.

ПОСЛЕДНИОТ МОМЕНТ ПРЕД СÈ ДА СТАНЕ CONTENT

Blasberg фотографирал со едноставен Canon PowerShot дигитален фотоапарат. Во тоа време, носењето фотоапарат со себе не било ништо необично, но неговата постојана потреба да документира станала еден од заштитните знаци на „Fast + Louche“.

Тој бил човекот кој секогаш го имал фотоапаратот со себе.

Пред излегување, неговиот список бил едноставен: паричник, клучеви, телефон, фотоапарат – и цигари. Денес, вели тој, со дигиталните паричници, телефоните и камерите вградени во секој уред, носи многу помалку работи. Но навиката да фотографира останала.

Токму затоа неговите фотографии денес имаат необична документарна вредност. Тие не се создадени со идејата дека еден ден ќе станат историски материјал. Тие се создадени затоа што Blasberg едноставно сакал да биде таму и да го забележи она што се случува.

А токму тоа „таму“ било исклучително интересно место.

ЊУЈОРК КОЈ СЕ ДВИЖЕШЕ ПОБРЗО ОД СВЕТОТ

Периодот од 2009 до 2012 година бил време на огромна културна промена.

Њујорк сè уште го носел искуството од 11 септември и финансиската криза од 2008 година, но ноќниот живот повторно пулсирал со нова енергија. Модата, уметноста, музиката и медиумите се мешале едни со други, а независните магазини сè уште имале моќ да создаваат цели светови во кои читателите сакале да влезат.

„Културата сè уште се движеше низ соби пред да се движи низ feed-ови“, е суштината на периодот што книгата го враќа.

Луѓето се среќавале физички. На вечера, на отворање изложба, на ревија, во клуб, во хотел или на забава. Една вечер можела да ве однесе од модна ревија до приватен стан, од галерија до клуб, а од таму до појадок со луѓе кои претходната вечер сте ги виделе на насловните страници.

Токму тие премини ги интересирале Blasberg.

Не само официјалниот настан, туку она што се случува околу него.

НАСЛЕДСТВОТО НА „INTERVIEW“

„Fast + Louche“ не се појавила во вакуум. Самата колумна била продолжение на една долга традиција на Interview.

Магазинот, основан од Andy Warhol, отсекогаш имал опсесија со документирањето на луѓето и нивниот свет. Warhol бил познат по тоа што го бележел сопственото секојдневие и движење, додека легендарната колумна „Out“ на долгогодишниот уредник Bob Colacello во 1970-тите и раните 1980-ти создавала хроника на вечери, отворања, клубови, after-parties и случајни средби.

Тоа било своевидно портретирање на културната елита, но без официјалноста на класичниот портрет.

Blasberg ја презел истата идеја во сосема поинакво време.

Неговата камера влегувала во собите во кои се среќавале модата, филмот, уметноста и ноќниот живот – но истовремено излегувала и надвор од нив.

Затоа во книгата не се само најпознатите имиња.

Има фотографии од патувања, од семејството на Blasberg, од неговиот роден St. Louis и од секојдневни моменти кои на прв поглед немаат никаква врска со гламурот на њујоршката модна сцена.

Но токму во тоа лежи една од најважните карактеристики на неговиот пристап.

ОД МИСУРИ ДО ЊУЈОРК

Blasberg не се обидувал да го избрише светот од кој дошол.

Како млад човек од Средниот Запад, тој пристигнал во Њујорк со желба да стане дел од светот што претходно го гледал преку магазините. Деновите од детството ги поминувал читајќи ги списанијата што не можел да си ги дозволи, седејќи во Walgreens и прелистувајќи сè – од People до National Geographic.

Подоцна, кога навистина влегол во тој свет, не го заборавил претходниот.

На неговите фотографии затоа подеднакво постојат големи имиња од модата и неговиот приватен живот.

Тоа не било намерна стратегија, туку начин на кој тој природно гледал на светот. Не сакал успехот во Њујорк да значи бришење на сопственото минато.

И токму поради тоа „Fast + Louche“ не функционира само како хроника на една елита. Таа е и личен дневник на човек кој успеал да го претвори сопствениот сон од тинејџерските години во реалност.

ФОТОГРАФИИ ШТО ДЕНЕС ИМААТ ПОИНАКВА ТЕЖИНА

Една од убавините на книгата е што многу од фотографиите денес носат значења што никој не можел да ги предвиди во моментот кога биле направени.

Miuccia Prada и Francesco Vezzoli во Carlyle.

Valentino и Natalia Vodianova во неговиот Château de Wideville.

Тоа се фотографии од луѓе, но истовремено и фотографии од еден свет што повеќе не постои на истиот начин.

Blasberg денес признава дека токму повторното гледање на фотографиите му донело силно чувство на носталгија. Некои слики повторно отвораат стари приказни, а други потсетуваат на луѓе кои во меѓувреме починале.

Меѓу нив е и André Leon Talley, со кого Blasberg се запознал по дипломирањето и со кого останал во контакт. Во книгата има фотографија од Talley на ревија на Chanel во Saint-Tropez, облечен во впечатлива лимета-зелена сатенска туника.

Денес таа фотографија има и друга димензија: желбата на авторот повторно да му ја испрати на човекот кој повеќе не може да одговори и да го праша што мислел за сопствениот изглед.

Така една модна фотографија станува спомен.

А ПОТОА ДОЈДЕ INSTAGRAM

Можеби најинтересната граница во целата приказна се појавува во 2010 година.

Instagram влезе во светот токму во периодот што го опфаќа „Fast + Louche“.

И одеднаш нешто што Blasberg го правел како личен документаторски инстинкт станало глобална навика.

Секој може да фотографира.

Секој може да објавува.

Секој може да создаде сопствена верзија од својот живот.

Blasberg не го гледа тоа како нешто негативно. Напротив, признава дека и неговата кариера делумно била изградена преку социјалните мрежи.

Но, враќањето кон овие фотографии му покажало што исчезнало.

Пред социјалните мрежи, луѓето не живееле со постојана свест дека моментот може веднаш да биде објавен. Не секоја фотографија била дел од личен бренд. Не секоја вечера била потенцијален пост.

Постоењето било помалку перформативно.

И можеби токму затоа овие фотографии денес изгледаат толку непосредно.

НОВИТЕ ГЕНЕРАЦИИ СЕ ВРАЌААТ НАЗАД

Иронично, токму младите денес повторно го откриваат изгледот на таа ера.

Старите дигитални фотоапарати повторно се бараат на интернет и по битпазари. Нивните несовршени блицеви, груби бои и неочекувани кадри стануваат естетика.

Но зад носталгијата по дигиталните фотоапарати можеби има нешто подлабоко.

Желба повторно да се фотографира без секоја слика да мора да биде совршена.

Да се документира животот без тој автоматски да биде претворен во јавна презентација.

Да се има фотографија затоа што моментот бил важен – а не затоа што требало да биде виден.

И токму тука „Fast + Louche“ станува повеќе од книга со стари фотографии.

Таа станува документ за последниот период во кој светот бил доволно дигитален за фотографирањето да стане лесно, но сè уште не бил толку социјален што секој момент мора да биде споделен.

ЕДНА ЖИВОТНА ПРИКАЗНА ПОМЕЃУ ДВЕ ЕРИ

Книгата денес е објавена како ограничено издание во тврд повез преку Just an Idea, издавачкиот imprint на Sarah Andelman, поранешната креативна сила зад култниот париски concept store Colette. Предговорот го потпишува Christopher Bollen, поранешен уредник на Blasberg во Interview и денес познат писател.

Но најсилната приказна можеби не е ниту во фотографиите, ниту во имињата.

Туку во човекот зад камерата.

Blasberg денес има две деца и не може повеќе да излегува шест вечери неделно како некогаш. Животот се променил. Луѓето пораснале. Градовите се промениле. Начинот на кој се фотографираме целосно се трансформирал.

Но при повторното гледање на овие фотографии, тој открил нешто што не го очекувал: повеќето луѓе што биле негови пријатели тогаш, останале негови пријатели и денес.

А тоа можеби е најважниот дел од целата приказна.

Во светот во кој фотографиите никогаш не исчезнуваат, но односите често стануваат површни, „Fast + Louche“ потсетува на време кога камерата можела да биде само камера, забавата можела да биде само забава, а луѓето на фотографијата можеле едноставно да бидат пријатели.

И Blasberg, момчето од Missouri кое дошло во Њујорк за да го живее својот сон, денес признава дека не само што го остварил – туку, гледајќи ги овие фотографии, сфатил дека живеел и над она што некогаш го замислувал.

Можеби затоа оваа книга не е само враќање назад.

Таа е фотографски доказ дека понекогаш најдобро време во животот не го препознаваме додека трае.

Го препознаваме дури кога ќе помине.