Навики кои тивко ви го трошат времето

Времето најчесто не ни исчезнува поради големите обврски, туку поради малите нешта што ги правиме автоматски.Една од најчестите навики е постојаното проверување на телефонот.

Го земаме за да видиме една порака, потоа отвораме социјална мрежа, гледаме, потоа отвораме социјална мрежа, гледаме неколку видеа и одеднаш поминале 20 минути. Особено незгодно е што ова често го правиме без воопшто да сфатиме дека сме го изгубиле времето.

Постојаното одложување на мали задачи исто така може да биде голем крадец на време. Кога нешто може да се заврши за пет минути, а ние го оставаме за подоцна, задачата останува во мислите. Потоа се натрупуваат други обврски и на крај ни одзема многу повеќе време.

Многу време може да потроши и постојаното барање совршенство. Наместо едноставно да завршиме нешто, повторно го проверуваме, го преправаме и се враќаме на детали кои можеби никој друг нема ни да ги забележи. Понекогаш „доволно добро“ е многу покорисно од бескрајното усовршување.

Непотребното средување е уште една навика која лесно се претвора во часови. Ќе почнеме да ја средуваме една фиока, па ќе продолжиме со плакарот, потоа со кујната, а задачата што навистина требало да ја завршиме останува за подоцна. 

Премногу известувања можат незабележливо да го прекинат текот на денот. Секој звук или вибрација го пренасочува вниманието, дури и кога не го земаме телефонот веднаш. Ако постојано прекинуваме една задача за да провериме што се случило, ни треба многу повеќе време повторно да се концентрираме.

Времето го трошиме и со премногу размислување пред да донесеме мала одлука. Што да облечеме, што да купиме, кога да завршиме нешто, дали да одговориме на порака... Кога секоја ситница станува голема одлука, денот може да помине во планирање наместо во правење.

Кажувањето „да“ на секоја туѓа потреба исто така може да ни го наполни денот. Кога постојано преземаме туѓи обврски, помагаме и тогаш кога немаме време или се согласуваме на нешта што не ни се приоритет, нашите сопствени задачи остануваат за подоцна.

Една навика која често ја потценуваме е неорганизираното започнување на денот. Ако утрото започне со телефон, пораки, случајни домашни задачи и постојано префрлање од едно на друго, многу лесно е да поминат часови без да биде завршена најважната работа.