Водата – најголемиот непријател на зградата: каде се поставува хидроизолацијата и зошто?

Првата линија на одбрана се темелите

Една зграда може да има совршена фасада, квалитетен бетон и скапи завршни материјали, но ако водата најде пат до нејзината конструкција, времето станува нејзин најголем непријател. Влагата не ја напаѓа зградата секогаш драматично и веднаш. Таа најчесто влегува незабележливо, преку темели, кровови, тераси, балкони, подруми и споеви, а последиците се појавуваат месеци или години подоцна.

Токму затоа хидроизолацијата не е завршен декоративен слој, туку еден од основните системи на градежниот омотач.

Хидроизолацијата има едноставна задача: да го контролира движењето на водата и да спречи таа да стигне до деловите на конструкцијата и објектот каде што може да предизвика оштетување. Но не постои една единствена хидроизолација за целата зграда. Секој дел од објектот има различна изложеност на вода и бара различно конструктивно решение.

Првата линија на одбрана се темелите

Еден од најкритичните делови е оној што најчесто воопшто не го гледаме- под земја.

Темелите и подрумските ѕидови се изложени на почвена влага, подземна вода и, во одредени услови, хидростатички притисок. Ако водата навлезе во подрумската конструкција, проблемот не е само влажниот ѕид. Со текот на времето може да дојде до деградација на материјалите, корозија на арматурата и појава на мувла во внатрешните простории.

Затоа подземниот дел на објектот обично се заштитува со вертикална хидроизолација на надворешната страна на подрумските ѕидови, додека хоризонталната хидроизолација спречува влагата од темелите да се движи нагоре кон ѕидовите.

Ова е особено важно затоа што водата може да се движи и капиларно низ порозните материјали. Затоа една зграда може да има совршено сув подрум, но влажни приземни ѕидови ако хоризонталната бариера против капиларна влага е неправилно изведена или прекината.

Кровот- местото каде што водата постојано ја тестира зградата

Рамен кров е еден од најчувствителните делови на современата архитектура.

Тука хидроизолациониот слој мора да издржи дожд, снег, мраз, сончево зрачење и големи температурни промени. Но добрата хидроизолација не е доволна ако кровот нема правилно решен пад и одводнување.

Водата не смее да останува заробена на површината.

Затоа добриот кров е комбинација од падови, сливници, одводни цевки, водонепропустлив слој и правилно решени детали околу продорите.

Токму продорите се едни од најризичните места: оџаци, вентилациони цевки, кровни прозорци, носачи и други елементи ја пробиваат континуираната хидроизолациона рамнина. Ако деталот околу нив не е правилно решен, токму таму водата ќе го најде најлесниот пат.

Терасата може да биде мала, но проблемот што го создава може да биде огромен

Терасите и балконите се изложени директно на атмосферски влијанија. Кај нив водата мора да биде насочена кон одводите, а хидроизолациониот систем мора да биде поврзан со останатите слоеви без прекини.

Особено важен е спојот меѓу хоризонталната површина и вертикалниот ѕид.

Ако таму хидроизолацијата заврши неправилно, водата може да навлезе зад завршните слоеви и постепено да предизвика одлепување на плочките, пукање на фугите, дамки и влага во конструкцијата.

Затоа во квалитетната архитектура најважни не се само големите површини.

Најважни се деталите.

Водата не простува лоши споеви

Најголемиот проблем со хидроизолацијата често не е самиот материјал.

Може да се употреби врвна мембрана, но ако спојот е лош, ако мембраната е пробиена, ако нема правилен преклоп или ако водата нема каде да се одведе, системот нема да функционира.

Тоа е причината зошто хидроизолацијата мора да се проектира како континуирана водонепропустлива обвивка, а не како серија од одделни парчиња материјал.

Во современото градење се користат различни системи, битуменски мембрани, синтетички мембрани, течни хидроизолации, цементни и други специјализирани системи. Изборот зависи од конструкцијата, изложеноста на вода, температурата, механичките оптоварувања и начинот на кој ќе биде заштитена самата мембрана.

Најскапата хидроизолација е онаа што се прави повторно

Вистинската вредност на хидроизолацијата се гледа токму кога никој не ја забележува.

Добро изведениот систем може со години да биде целосно невидлив, но да ја штити зградата од вода, мраз, влага и деградација.

Лошо изведениот систем, напротив, обично станува видлив дури кога штетата веќе е направена: влажни ѕидови, мувла, отпадната боја, одлепени плочки, непријатен мирис, кородирана арматура и скапи санации.

Затоа во архитектурата постои едно едноставно правило:

Водата секогаш ќе најде пат. Задачата на архитектот и инженерот е тој пат да биде однапред проектиран кон одводот, а не кон конструкцијата.

Токму затоа квалитетната хидроизолација не се гледа како трошок што ја поскапува зградата, туку како инвестиција во нејзината долговечност.